Tag Archief van: schrijfvakantie
Onder de mispelboom
Onder de mispelboom
Onze rijke Nederlandse taal, het spelen met woorden, het heeft me altijd geboeid. Vaak heb ik me de vraag gesteld waar de wil vandaan komt om wat je wil zeggen net iets anders te verwoorden. Levendiger. Kleurrijker. Was ik in een vorig leven een bevlogen redenaar? Een troubadour? Wie zal het zeggen? Feit is dat ik al in het prille begin van mijn schoolcarrière op een goed blaadje stond bij zij die me de liefde voor de taal bijbrachten. Ging het over dictee of over het mooi schrijven tussen amper zichtbare lijntjes (‘schoonschrift’ heette dat dan) of het in elkaar knutselen van een verhaaltje dan deden ze geen moeite om hun goedkeuring te verstoppen. Lees meer
Pure onspanning?
Pure ontspanning?
Droomde ik er als klein meisje van om een boek te schrijven? Nee, maar schrijven was en is, voor mij wel altijd al pure ontspanning. Net alsof ik een boek lees, maar dan bepaal ik zelf waar het over gaat. Als kind schreef ik schriftjes vol. Als volwassen was ik vrijwilliger voor een clubblad en schreef ik voor het blog van mijn vorige werkgever. Sinds en een jaar heb ik een column in de VrijRuiter.
Als er eenmaal een verhaal in mijn hoofd zit, dan rollen de woorden vanzelf uit mijn vingers. Alleen dat verhaal, dat is nog wel eens een dingetje. Lees meer
Hoe kies je een schrijfvakantie die bij je past?
Hoe kies je een schrijfvakantie die bij je past?
Een schrijfvakantie in een andere omgeving stimuleert de inspiratie, zeker als je samen met een aantal gelijkgestemden kunt sparren. Het helpt als je even lekker weg bent van huis. Geen dagelijkse beslommeringen die je van je werk kunnen houden, bij sommige aanbieders word je zelfs compleet ontzorgt. Het is heerlijk om een week tijd en focus te hebben om te schrijven aan je boek, zeker als dat in een rustgevende omgeving is.
Maar hoe kies je de schrijfvakantie die bij je past? Wat is voor jou belangrijk? Ik ga een aantal criteria langs zodat je daarna zelf een goede keuze kan maken.
Schrijfcursus: welke training zoek jij?
Welke schrijftraining past bij jouw schrijfwens?
Soms zie je door de bomen het bos niet meer. Er zijn namelijk onwijs veel schrijftrainingen en schrijfcursussen die je in Nederland kunt volgen. Dat varieert van losse workshops van een paar uur, tot cursussen van enkele weken of enkele maanden, maar ook schrijfweekenden of schrijfvakanties. Maar geven al deze vormen eenzelfde schrijfonderwijs of is er wel degelijk verschil?
Het lijkt me goed om deze verschillen eens op een rijtje te zetten, zodat je jouw wens kunt toetsen aan de verwachting. Niets zo vervelend als met een kater achterblijven. Toch?
Geef je personage meer diepgang
Gisteravond deden we een spel: zie jij de details? Leuk tijdverdrijf. Elke reclame bekijken we goed – kwestie van noodzaak naar nuttig verdraaien – en na afloop stellen we er een vraag over.
Wat lag er op de grond naast dat jongetje? -> Een rood zakje, dichtgebonden met een zwarte geblokte strik.
Wie zat er achterop de scooter, de vrouw of de man? -> Oké, die is makkelijk. Maar wat was dan de kleur van haar shirtje?
Welke kleur heeft de koffiekop die onder het nespresso-apparaat stond? -> Wit met een bruine koffieboon erop.
Een leuk spel. Vind ik. Ik weet namelijk altijd Lees meer
De mooiste schrijfplek
Het uitzicht van Casa Escrita in de Algarve
Het was slechts een kleine oproep op social media: “klein onderzoekje: wat is jouw favoriete schrijfplek?” Het leverde me vele tientallen reacties op: de keukentafel, huiskamer, serre, de bibliotheek, in bed, in de trein, kroeg, in complete afzondering of aan een bureau. Soms zonder raam en met muziek of zelfs de tv aan (ik hoor of zie toch niets) maar veel vaker wél met een rustgevend uitzicht.
Wat is dat toch?
Als je schrijft ben je geconcentreerd bezig en zou je inderdaad niets anders moeten zien dan personages en landschappen die alleen maar in je fantasie bestaan. Toch scoor ik deze schrijfuitzichten:
- in de serre met uitzicht over de plas (Sabine)
- in de tuin van de Poeziefabriek
- uitzicht op de Schotse heuvels (Schot in Schrijven)
- op een berg in West-Virginia (daar wonen vrienden van Maartje)
- onder een boom (Eline)
- middenin de natuur (Nelly)
- uitzicht over de tuin (Athy)
Wat je ziet… of niet
Het gaat niet zozeer om wat je dan ziet, maar wat je rust geeft om te schrijven. Zo schrijft Aranrod: De duinen zijn bij mij om de hoek. Heb daar op een stil plekje een oude omgevallen boom ontdekt waar ik lekker tegenaan kan leunen. En Han Peeters schrijft: Op het landgoed waar ik woon, aan de waterkant. Jolanda Pikkaart: in de natuur, bij Elena in Toscane of op Texel. Pauline Vermaas: ergens dichtbij de natuur. Een huisje op een heuvel of bij bossen.
Het gaat om rust!
Rust is belangrijk. Het maakt niet uit of je dat zelf creëert – door je compleet af te sluiten – of dat het er gewoon is – een inspirerend plekje in de natuur. Soms geeft een locatie vooral inspiratie omdat verhaal zich op die plek afspeelt. Zo schrijft Michelle ’t Hoen: in het revalidatiecentrum waar ik lag. Als ik daar binnenkom, vloeit alles zo uit mijn pen.
Wat is nu míjn favoriete schrijfplek?
Ik zoek ook rust, met een hoofdletter ‘R’. Ik heb een grote schrijfkamer op de bovenste verdieping van ons huis, met aan twee kanten ramen én een dakterras. Ik heb uitzicht nodig. Lekker in de verte staren en mijn gedachten laten gaan waarheen ze willen. Het helpt mij altijd. Geluid leidt mij af, tenzij het instrumentale relax muziek is. Binnenkort beginnen we met de bouw van ons schrijfhuisje (Casa Escrita) op ons landgoed in de Algarve. Daar is uitzicht, rust en ruimte.
Maar stel je voor dat jij het voor het zeggen had. Hoe zie jij dat huisje dan voor je? Welk materiaal en welke kleur? Welke meubels? Wat heb je daar écht nodig? Wat zou je daar niet kunnen missen?
Leuk om samen te sparren om zo van Casa Escrita een nog fijnere plek te maken.
Laat je een reactie achter?
Volg de bouw en ontwikkeling van ons schrijfhuisje via Casa Escrita
______________________________________
Marelle Boersma is auteur en schrijfdocent. Ze schrijft boeken over actuele misstanden, vaak gebaseerd op waargebeurde verhalen. Tijdens haar schrijftrainingen helpt ze aankomend schrijvers hoe ze hun verhaal op een pakkende manier kunnen opschrijven. Deze schrijftrainingen zijn overal online te volgen, mét interactief contact.
Binnenkort verhuist Marelle naar Portugal, waar ze schrijfvakanties en schrijfretraites organiseert. Hier staat jouw eigen verhaal centraal. Je leert welke schrijftechnieken je nodig hebt voor een goede opbouw van een verhaal.
Maar ze zit ook weer in Toscane waar ze met de schrijfweek ‘Schrijf je boek in Toscane’ teruggaat naar de liefde van het verhalen vertellen: storytelling. Samen met Marja Duin geeft zij een schrijfweek waar je jouw zelfhulpboek of bedrijfsverhaal kunt schrijven onder begeleiding.
_________________________________
Hoe houd je je focus op jouw boek
Herken je deze dilemma’s?
– Je hebt een prachtidee voor een boek, maar je vindt geen tijd om er echt voor te gaan zitten.
– Je wilt al jaren een boek schrijven, maar hoe begin je?
– Je hebt een paar hoofdstukken geschreven, maar is het wel spannend/interessant genoeg?
– Je laat alles voorgaan (je gezin, je partner, je baan, vriendinnen, huishouden, sociale media) terwijl je ook zo graag verder wilt met je boek.
– Zit je net achter je computer, en dan denk je alleen maar aan al die dingen die je had moeten doen.
Focus
Ik ben volgend jaar tien jaar auteur. En vaak krijg ik de opmerking: jij hebt makkelijk praten. jij bént al schrijfster. Pas als ik vertel dat ik al die jaren ook nog een parttime baan heb gehad, en in die tijd een alleenstaande moeder was die ook haar huishouden moest runnen, vragen ze: maar hoe doe je dat? Het antwoord is FOCUS.
Hoe vind je focus?
Iedereen is druk. De stress is makkelijker te vinden dan dat simpele woordje ‘focus’. Er is heel veel informatie op internet over het onderwerp van jouw boek, leuke blogs over schrijftechnieken, en goede discussies in schrijfgroepen op LinkedIn of Facebook. Maar daar kun je jouw verhaal niet kwijt. Daar wíl je zelfs jouw verhaal niet plaatsen om te vragen hoe ze het vinden. Jouw boekidee geef je niet zomaar vrij.
Geen afleiding, wel opleiding
Hoe heerlijk zou het dan zijn om eens een paar dagen alleen maar aan schrijven te mogen denken. Om met mensen te kletsen die diezelfde droom hebben, dus die precies begrijpen waar je mee worstelt. En natuurlijk om eens met iemand te sparren die verstand heeft van schrijven. Ben je wel op de goede weg? Is die verhaallijn wel nodig? Hoe komt die ene spannende scene over? Dat soort gesprekken kun je thuis niet voeren.
Zet je boek op één
Natuurlijk weet je nu zelf de oplossing al, want die is heel simpel te vinden. Sluit jezelf op in een huis zonder afleiding en schrijf! Het mooie is dat die focus er dan vanzelf is, die hoef je niet te zoeken. In een paar dagen maak je een enorme stap met het schrijven van jouw boek, omdat je daar eindelijk echt voor kiest. Je zet jouw boek op de eerste plek. Vind je ook niet dat die daar af en toe recht op heeft?
Hoe houd jij focus op je boek? Laat eens een reactie achter.
________________________________________
Marelle Boersma is auteur schrijfdocent. Ze schrijft boeken over actuele misstanden, vaak gebaseerd op waargebeurde verhalen. Tijdens haar schrijftrainingen helpt ze aankomend schrijvers hoe ze hun verhaal op een pakkende manier kunnen opschrijven. Deze schrijftrainingen worden overal in het land gegeven aan kleine groepen, zodat iedereen voldoende persoonlijke aandacht krijgt.
De trainingen zijn geschikt voor zowel beginnende als gevorderde schrijvers.
Tijdens de schrijfweekenden én de schrijfvakantie naar Toscane staat jouw eigen verhaal centraal. Dat kan zowel een fictief verhaal, een jeugdboek maar ook een autobiografisch verhaal zijn. Je leert welke schrijftechnieken je nodig hebt voor een goede opbouw van een verhaal. Daarnaast krijg je een persoonlijk coachingsgesprek. Een mooie manier om je een paar dagen te focussen op jouw boek!
_________________________________________
Autobiografische verhalen
Enigszins gespannen kwam ik op Schiphol aan. Veel te vroeg. Maar dat moest ook, want ik wilde als eerste aanwezig zijn. Ik voelde me bijna een reisbegeleider, terwijl ik de juiste incheckbalie opzocht en op de deelnemers van de schrijfvakantie naar Toscane wachtte. Maar dat gevoel verdween toen we samen in de prachtige Villa Masini-Luccetti arriveerden. Daar begonnen de verhalen te stromen.
‘Echt fantastisch wat jij met schrijven doet,’ zegt mijn moeder. De week is voorbij en ik heb haar net over de schrijfvakantie verteld. Over de kracht die mensen kunnen putten uit het opschrijven van wat hen is overkomen. Er zijn veel verschillende verhalen losgekomen in dat eeuwenoude huis. Soms heftige verhalen, meestal vooral bijzonder.
‘Red je het zelf wel?’ Ze kent me.
‘Ja, hoor.’
‘Echt? Ik las je berichten wel op facebook, maar heb je het écht fijn gehad?’
Ik slik mijn ontroering weg. Dat krijg je als je moeder je zó goed kent. ‘Het was een hele bijzondere week met een groep hele mooie mensen. Natuurlijk was het soms vermoeiend omdat emoties bij mij diep binnenkomen. Maar dat is de enige manier waarop ik iemand kan helpen.’
‘Dat vermoedde ik al,’ mompelt ze.
‘Maar hoe mooi is het als ik ze op deze manier een klein zetje kan geven zodat ze weer steviger in het leven komen te staan? Als ze prachtige boeken leren schrijven?’
‘Let ook goed op jezelf, meis.’
‘Ja, mam.’ Als ik ophang ligt de glimlach onuitwisbaar op mijn gezicht. Niet alleen door haar woorden, maar zeker ook door de herinnering aan de bijzondere schrijfweek.
Pas later die avond vraag ik me af waarom deze week voor mij zo’n speciale lading heeft gekregen. Dan komt-ie binnen… Ik schrijf boeken over verborgen leed in de samenleving, zodat ik mensen, die niet (goed) voor zichzelf kunnen opkomen, een stem geef. Slachtoffers moet je helpen, niet veroordelen. Nu blijkt dat ik dit ook met mijn schrijftrainingen kan doen.
Natuurlijk kun je op verschillende manieren over je leven schrijven. Ik heb zelf genoeg meegemaakt om dit al vele malen te hebben ervaren. Bij mij werkt dat goed: alles van me af schrijven. Door het te verwoorden geef ik het een plekje. Maar als je met jouw ervaring, anderen een steuntje in de rug wilt geven, is er méér nodig dan een dagboek. Dan zul je jouw autobiografische verhaal een eigen identiteit moeten geven. Een eigen kleur. Een bijzondere insteek. Misschien even afstand nemen en daarna weer terugkeren bij jezelf. Dan pas krijg je een waardevol autobiografisch verhaal.
‘Je bent veel spiritueler dan ik in eerste instantie dacht,’ geeft Elena van de villa in Toscane later aan. En ik weet dat ze gelijk heeft, ook al doe ik er niet echt iets mee.
‘Het was een heerlijke week, Marelle. Veel geleerd, maar ook inzicht gekregen dankzij jou,’ schrijft Petra, een van de deelnemers.
‘Heel veel geleerd, veel om over na te denken met betrekking tot wat ik aan het schrijven ben,’ geeft Lydia aan. ‘Het was een week met tranen, maar ook met gierende lachbuien.’
‘Een magische week,’ schrijft een derde.
Het is fijn om deze reacties te lezen.
Vaak wordt een verhaal ook wel ‘de reis van de held’ genoemd. Het gaat om alle hindernissen die de held moet overwinnen om zijn doel te bereiken. Vaak is dat een fictieve reis, prachtig in zijn soort. Maar soms is een échte reis nodig om verder te kunnen. Letterlijk. Bijvoorbeeld door naar het buitenland te vertrekken. Een andere keer is alleen een reis in je hoofd voldoende.
Vicky zegt het heel mooi: ‘Difficult roads often leads to the most beautiful destinations, like @Schrijftoscane with @MarelleBoersma.’ Ze is een prachtig positief mens die in de afgelopen week deze reis is begonnen. Dat de weg naar Villa Masini-Luccetti echt heel bochtig is, maakt deze beeldspraak alleen nog maar mooier. Zelf ben ik vooral blij dat ik door deze schrijfweek een eigen weg voor me zie: mensen helpen bij het opschrijven van hun autobiografische verhaal, zodat ze ook tíjdens die reis al van het uitzicht kunnen genieten.
En zo ben ik dan toch een beetje een reisbegeleider geworden.
Ben jij ook bezig met een autobiografisch verhaal? Tegen welke problemen loop je daarbij aan?
Laat onderaan een reactie achter.
________________________________________
Marelle Boersma is auteur en schrijft boeken over actuele misstanden, vaak gebaseerd op waargebeurde verhalen. Daarnaast is ze schrijfdocent waarbij ze aankomend schrijvers helpt hoe ze hun verhaal op een pakkende manier kunnen opschrijven. Deze schrijftrainingen worden overal in het land gegeven aan kleine groepen, zodat iedereen voldoende persoonlijke aandacht krijgt.
De trainingen zijn geschikt voor zowel beginnende als gevorderde schrijvers.
Tijdens de schrijfweekenden én de schrijfvakantie naar Toscane staat jouw eigen verhaal centraal. Dat kan zowel een fictief verhaal, een jeugdboek maar ook een autobiografisch verhaal zijn. Je leert welke schrijftechnieken je nodig hebt voor een goede opbouw van een verhaal. Daarnaast krijg je een persoonlijk coachingsgesprek.
Ook start in het najaar een nieuwe training: autobiografisch schrijven
_________________________________________