Dialogen schrijven

Dialogen maken een verhaal levendig

Soms krijg ik als schrijfdocent/coach verhalen toegestuurd die de meest indrukwekkende zaken aan het licht brengen. Dat kunnen prachtige boeken worden die mensen raken. Maar vaak komt het niet zover. Het verhaal komt namelijk niet over. Het raakt niet. En dat is jammer.

Gelukkig kan ik vaak wél laten zien hoe ze met wat simpele aanpassingen hun verhaal bij de lezers in hun hart kunnen schrijven. Levendig schrijven is een vak, en dat kan ik je gelukkig leren. Vaak werken voorbeelden daarbij beter dan welke uitleg van de techniek dan ook, vandaar een voorbeeld.

Een voorbeeld.
Twee vriendinnen hebben ruzie. En dan schrijft de schrijver dit op:

“Marjet is net gigantisch tegen me uitgevallen. Maar binnen een paar minuten doet ze alsof er niets gebeurd is. Als ik een poging waag om het uit te praten, doet ze alsof ik niet besta. Ik drink mijn wijntje op en neem afscheid. Morgen zal ik haar bellen en kijken of we het kunnen uitpraten.”

Oké, de informatie is duidelijk. Er is een ruzie en de ik-figuur wil dat het wordt uitgepraat. Maar komt het verhaal echt binnen?
Vergelijk deze zinnen eens met de volgende beschrijving van deze zelfde scene:

“Het geroezemoes van het café valt me nu pas op. De uitval van Marjet gonst nog na in mijn hoofd, waardoor ik me vooral overdonderd voel. Pas na enkele minuten vraag ik haar: ‘Wat bedoel je met dat ik een egoïstisch kreng ben?’
Ze kijkt opzij en glimlacht naar een man die langsloopt. Ze zegt niets.
‘Wat bedoel je daarmee, Marjet?’ Harder nu.
Als ze nog steeds niet reageert, neem ik eerst een slok van mijn wijn. Ik moet rustig blijven. Het heeft geen zin om hier een drama van te maken. Ze bedoelt het vast niet zo. Toch?
‘Kun je misschien uitleggen waar jouw gevoel vandaan komt? Is het iets wat ik gezegd heb? Wat ik gedaan heb?’
Geen antwoord.
Als ik nog een slokje wil nemen, blijkt mijn wijnglas leeg. Ik leg wat geld op tafel en zeg: ‘Ik zie je morgen weer. Het lijkt me goed als we dit later uitpraten. Je hebt me namelijk behoorlijk gekwetst.’
Marjet pakt haar telefoon en begint een bericht in te typen. Ik besta niet meer voor haar.”

Het lijkt me duidelijk dat deze tweede scene dieper binnenkomt. Dat je misschien wel medelijden voelt met de ik-figuur. Waarom doet die Marjet zo? Er is niets ergers dan genegeerd worden. Je voelt de frustratie en de pijn.
Maar kwam dat ook naar voren uit de eerste scene?
Waarschijnlijk niet. Of in ieder geval veel minder. Toch staat in beide scenes exact dezelfde informatie opgeschreven!

Hoe komt dat?
(dat is natuurlijk de basisvraag van alle schrijftechnieken)
In de tweede tekst heb ik levendiger geschreven. Als schrijver beleef ik in mijn hoofd precies wat er op dat moment gebeurt. En… (jaja, daar komt het) de dialoog zet het gebeuren direct veel sterker neer. Meer schuring, meer emotie. Actiever!

Dialogen
Dialogen schrijven is misschien wel een van de meest ondergewaardeerde schrijftechnieken. Als je als schrijver stevige, boeiende en pakkende dialogen kunt schrijven, dan sta je met 10-0 voor. Dialogen raken, zetten karakters neer en brengen informatie over. Dus wil jij jouw verhaal vertellen? Wil je schuring, frustratie of misschien wel angst aangeven? Kijk eens of je dat met een dialoog kunt doen. Dan komt je verhaal pas echt binnen bij de lezer. Dat geeft pakkende verhalen.

____________________________________

Marelle Boersma is auteur en schrijfdocent. Ze schrijft boeken over actuele misstanden, vaak gebaseerd op waargebeurde verhalen. Er zijn inmiddels al veel thrillers verschenen die diverse prijzen gewonnen hebben. Haar eerste autobiografische roman ‘Kruimels zijn ook brood’ is in 2017 verschenen. Op dit moment schrijft Marelle aan een nieuwe reeks thrillers, de Ik-vertrek-thrillerreeks, waarvan de eerste Chateau de Provence begin 2018 verschijnt.

Ze geeft diverse schrijftrainingen in binnen- en buitenland, vaak met begeleiding. Dus wil je écht persoonlijke begeleiding dan kun je een schrijfweekend in Nederland bezoeken of naar een schrijfvakantie of schrijfretraite in Portugal komen.