De mooiste schrijfplek
Het uitzicht van Casa Escrita in de Algarve
Het was slechts een kleine oproep op social media: “klein onderzoekje: wat is jouw favoriete schrijfplek?” Het leverde me vele tientallen reacties op: de keukentafel, huiskamer, serre, de bibliotheek, in bed, in de trein, kroeg, in complete afzondering of aan een bureau. Soms zonder raam en met muziek of zelfs de tv aan (ik hoor of zie toch niets) maar veel vaker wél met een rustgevend uitzicht.
Wat is dat toch?
Als je schrijft ben je geconcentreerd bezig en zou je inderdaad niets anders moeten zien dan personages en landschappen die alleen maar in je fantasie bestaan. Toch scoor ik deze schrijfuitzichten:
- in de serre met uitzicht over de plas (Sabine)
- in de tuin van de Poeziefabriek
- uitzicht op de Schotse heuvels (Schot in Schrijven)
- op een berg in West-Virginia (daar wonen vrienden van Maartje)
- onder een boom (Eline)
- middenin de natuur (Nelly)
- uitzicht over de tuin (Athy)
Wat je ziet… of niet
Het gaat niet zozeer om wat je dan ziet, maar wat je rust geeft om te schrijven. Zo schrijft Aranrod: De duinen zijn bij mij om de hoek. Heb daar op een stil plekje een oude omgevallen boom ontdekt waar ik lekker tegenaan kan leunen. En Han Peeters schrijft: Op het landgoed waar ik woon, aan de waterkant. Jolanda Pikkaart: in de natuur, bij Elena in Toscane of op Texel. Pauline Vermaas: ergens dichtbij de natuur. Een huisje op een heuvel of bij bossen.
Het gaat om rust!
Rust is belangrijk. Het maakt niet uit of je dat zelf creëert – door je compleet af te sluiten – of dat het er gewoon is – een inspirerend plekje in de natuur. Soms geeft een locatie vooral inspiratie omdat verhaal zich op die plek afspeelt. Zo schrijft Michelle ’t Hoen: in het revalidatiecentrum waar ik lag. Als ik daar binnenkom, vloeit alles zo uit mijn pen.
Wat is nu míjn favoriete schrijfplek?
Ik zoek ook rust, met een hoofdletter ‘R’. Ik heb een grote schrijfkamer op de bovenste verdieping van ons huis, met aan twee kanten ramen én een dakterras. Ik heb uitzicht nodig. Lekker in de verte staren en mijn gedachten laten gaan waarheen ze willen. Het helpt mij altijd. Geluid leidt mij af, tenzij het instrumentale relax muziek is. Binnenkort beginnen we met de bouw van ons schrijfhuisje (Casa Escrita) op ons landgoed in de Algarve. Daar is uitzicht, rust en ruimte.
Maar stel je voor dat jij het voor het zeggen had. Hoe zie jij dat huisje dan voor je? Welk materiaal en welke kleur? Welke meubels? Wat heb je daar écht nodig? Wat zou je daar niet kunnen missen?
Leuk om samen te sparren om zo van Casa Escrita een nog fijnere plek te maken.
Laat je een reactie achter?
Volg de bouw en ontwikkeling van ons schrijfhuisje via Casa Escrita
______________________________________
Marelle Boersma is auteur en schrijfdocent. Ze schrijft boeken over actuele misstanden, vaak gebaseerd op waargebeurde verhalen. Tijdens haar schrijftrainingen helpt ze aankomend schrijvers hoe ze hun verhaal op een pakkende manier kunnen opschrijven. Deze schrijftrainingen zijn overal online te volgen, mét interactief contact.
Binnenkort verhuist Marelle naar Portugal, waar ze schrijfvakanties en schrijfretraites organiseert. Hier staat jouw eigen verhaal centraal. Je leert welke schrijftechnieken je nodig hebt voor een goede opbouw van een verhaal.
Maar ze zit ook weer in Toscane waar ze met de schrijfweek ‘Schrijf je boek in Toscane’ teruggaat naar de liefde van het verhalen vertellen: storytelling. Samen met Marja Duin geeft zij een schrijfweek waar je jouw zelfhulpboek of bedrijfsverhaal kunt schrijven onder begeleiding.
_________________________________
Ik heb in vele mooie schrijfhuisjes gezeten voor mijn boek. En inderdaad, rust werkt voor mij ook het beste. Wat ik ook fijn vind: wit en hout. Witte muren toch vanwege die rust en hout omdat ik dan het gevoel heb (nog) dichter bij de natuur te zijn. Verder: een goed en groot bureau, een groot bord/muur/wand waar aantekeningen, profielschetsen, foto’s of post its geplakt kunnen worden. En naast een actieve schrijfhouding lig ik ook graag op de bank of een fauteuil naar het plafond te staren, ideeën te ordenen. Ow en een groot raam om naar buiten te staren is fijn. En een fles wijn in de hoek voor als je het allemaal niet meer ziet zitten ;). Ik ben heel benieuwd naar de ontwikkelingen van Casa Escrita!
Goedendag lezers,
Voor mij is het belangrijkste Rust (maar dat heeft iedereen denk ik nodig). Maar wat ik ook belangrijk vind, is geen afleiding. En dan bedoel ik niet alleen afleiding door huishoudelijk werk, partner (evt. kinderen) en andere standaard zaken, maar ook sociale media, omgeving en gedachtes in je hoofd die niet gerelateerd zijn aan het schrijven. Iedereen heeft hier zijn eigen methodes voor om tot rust te komen.
Om nu terug te komen op jouw vraag… Hoe zou het huisje eruit zien als ik het voor het zeggen had?
– Voor mij geven zwarte, blauwe en wit kleuren de meest rustige omgeving, maar het moet wel passen in het huisje en de omgeving van het huisje.
– Een relaxte tafel met goede lekker zittende stoelen, fauteuils waar je bij afdwalen van gedachten lekker je armen kan laten rusten op de leuning. Maar die verrijdbaar zijn om bij mooi weer (wat daar vaak zal zijn) naar buiten kunnen worden gebracht. De stoelen zijn hier ook belangrijk, omdat je er soms wel uren op moet kunnen zitten.
– De omgeving is hierbij ook belangrijk… een mooi uitzicht vanaf de schrijftafel (binnen/buiten) is ideaal om je gedachten de rust te geven en inspiratie op te doen. Vanaf het huisje moet er wel een mogelijkheid zijn om via diverse paden door de omgeving te wandelen of evt. te fietsen.
– Inspirerende schilderijen in de kamers (voor de avonden binnen). De een houd van een stadsgezicht, de andere van bergen, watervallen, noem maar op. Bestaat het huisje uit meerdere kamers, dan zou ik de kamers inrichten met een “lichte” thema. Ook dan kunnen bezoekers zich laten inspireren.
– Zorg dat er buiten de mogelijkheden voor het gebruik van een pc ook voor “ouderwetse” schrijvers mogelijkheden zijn. Af en toe maak ik gebruik van pen, potlood en papier. Ook dat moet kunnen.
– Een keuken met de basisapparaten erin, zodat iedereen aan zijn trekken kan komen. Kop thee, koffie of een glas limonade of water en niet te vergeten lekkere hapjes om niet afgeleid te kunnen worden door een honger gevoel.
– Maar er dient voor de avonden een rustplek te zijn. Dit kan een bank zijn waar je lekker onderuit kan zitten om gezamenlijk lekker te kletsen over de dag. Persoonlijk kies ik meer voor een Chesterfieldmodel waar ik rechtop kan zitten en dan een ouderwetse voetenbank ervoor en een tafel met lamp ernaast. Het liefst dan nog bij een open haard waar je bij een wat koudere avond lekker warm kan worden. Maar alles om of even gezellig samen iets te kunnen bespreken of om even terug te kunnen trekken in een boek…
– Oh en niet te vergeten de mooie quotes/gedachten of tips die hier en daar opduiken vanuit eigen gedachten of ergens anders vandaan. Schrijf het op een papiertje als men dat wilt en hang het ergens op voor dat weekend of die week. Laat ze hun naam en de datum erbij schrijven. Aan het eind van de bijeenkomst verzamel je al deze papiertjes en plak ze in een mooi (notitie)boek en maak er een soort gastenboek van wat in het huisje ligt. Dan kan er in gebladerd worden door de volgende groep en terugkerende gasten kunnen hun eigen schrijfsels terug vinden. Misschien haalt de volgende lichting wel hun inspiratie het boek om verder te kunnen waar ze vast zijn komen te zitten.
Het is wel een hele tekst geworden, maar misschien zit er iets bruikbaars tussen.
Succes met inrichten en het doorlezen van alle ideeën die langs komen.
Groet
Trisha
Mijn favoriete schrijfhuisje moet vooral licht zijn. Een groot raam met een mooi uitzicht. Het liefst zonnige gele muren met heel weinig attributen die afleiden. Een goed bureau én een goede bureaustoel. Daarnaast een groot whiteboard tegenover me, waar ik alle ideeën op kan schrijven. Een prikbord voor de tijdlijn en de personen die in mijn boek een rol spelen. Een frisse kamer, niet te warm maar ook niet te koud.
Flesjes water en iets te knabbelen in de buurt……