Schrijftalent of niet?
Heb ik schrijftalent of niet?
Hoe mooi zou het zijn als er een vragenlijst bestond om schrijftalent te testen. Bij voldoende goede antwoorden ben je geslaagd. Dan kun je het stempel ‘SCHRIJFTALENT’ op je voorhoofd laten plaatsen. Helaas. Zoiets bestaat niet. Maar hoe weet je dan of je schrijftalent hebt?
Het werd steeds belangrijker
Het is al vijftien jaar geleden dat ik voorzichtig begon aan een boek. Al snel merkte ik dat ik totaal geen idee had hoe ik zoiets groots als een heel boek moest opzetten. Ik worstelde met scenes, personages en liep onherroepelijk vast. Maar elk vrij uurtje ging ik weer zitten achter een oude laptop in de woonkamer, terwijl mijn kinderen achter mij speelden. Schrijven nam een steeds groter deel van mijn leven in. En van een wild idee werd ‘dat boek’ een droom.
Heb ik het of heb ik het niet?
Tijdens het schrijven van mijn eerste boek heb ik me eigenlijk nooit afgevraagd of ik wel talent had. Ik genoot van het schrijven, en dat was genoeg. En hoe meer schrijftechniek ik leerde, hoe leuker het werd. Pas toen ik mijn eerste manuscript af had, en het naar een uitgever stuurde, begon die vraag op te spelen: had ik wel schrijftalent? Maar eerlijk gezegd vroeg ik me vooral af: was die uitgever wel in staat om mijn schrijftalent te herkennen?
Tussen de regels door
Bij mij kwam het goed, maar natuurlijk twijfel ik ook wel eens. Toch weet ik dat mijn schrijfenthousiasme tussen de regels door te lezen is. En dat merk je als lezer! Volgens mij bestaat schrijftalent dan ook uit twee belangrijke pijlers: schrijfenthousiasme en schrijftechniek. Bezit je deze twee zaken, dan ben je al heel ver. Het enige wat je dan nog nodig hebt is doorzettingsvermogen. Want schrijven is toch ook wel hard werken. Maar dan wel lekker enthousiast!
Natuurlijk ben ik benieuwd naar jouw verhaal. Wat zet jij allemaal opzij om te kunnen schrijven? Hoe enthousiast ben jij? Laat je een reactie achter?
_____________________________________________
Marelle Boersma is auteur en schrijft boeken over actuele misstanden, vaak gebaseerd op waargebeurde verhalen. Daarnaast is ze schrijfdocent waarbij ze aankomend schrijvers helpt hoe ze hun verhaal op een pakkende manier op kunnen schrijven. Deze schrijftrainingen worden overal in het land gegeven aan kleine groepen, zodat iedereen voldoende persoonlijke aandacht krijgt.
Er zijn trainingen voor zowel beginnende als gevorderde schrijvers.
In de trainingen Spannend Schrijven I en II wordt speciale aandacht besteed aan de opbouw van een verhaal en aan schrijftechnieken als show don’t tell en werken met spanningsbogen.
______________________________________________
Goedemorgen,
Net als iedereen twijfel ik aan mijn schrijftalent. Ik bedoel, wat verbeeld ik me wel niet? 41 jaar en nog nooit een letter op papier. Maar ondertussen pen ik 30.000 woorden op papier die amper geremd worden door writerblocks of hoe je ze ook noemt.
Uit enthousiasme een textbureau in de arm genomen en mijn vage grammaticale texten komen zowaar als kleine pareltjes via de mail bij me terug. Daar wordt ik pas blij van. Heerlijk! En de reis is denk ik belangrijker dan het doel.
groeten
Pjotr
Hallo Pjotr, wat een mooie reactie! Zo te horen ben je goed bezig. Een tekstbureau kan je helpen met tekstuele aanpassingen, waardoor de tekst lekker opgepoetst wordt en de zinnen beter gaan lopen. De inhoudelijke kant is vooral schrijftechniek: personages interessant maken, spanningsbogen gebruiken, een boeiend perspectief kiezen. En zo te horen ben je heerlijk enthousiast bezig! Klasse, dat móet tussen de regels door te lezen zijn.
Marelle
Mooi gesproken, Marelle!
Dank, Marlen! Deze blog komt uit mijn hart ;)
Hoi Marelle,
ik ben een enthousiaste schrijfster. Elke dag probeer ik wel een uurtje te schrijven, maar met twee jonge kinderen, een man die vaak in het buitenland is voor zijn werk, en ik werk ook, komt het regelmatig voor dat ik geen tijd heb! Maar ik heb overal briefjes liggen dat als er een idee naar boven komt, ik dat dan meteen opschrijf! Zelfs op mijn werk schrijf ik soms een beginnetje. :-) Als ik in een wachtkamer zit, werk ik meestal de typetjes uit, of zet een verhaal globaal op papier. En als ik ’s avonds moet kiezen tussen tv kijken of schrijven, dan is het meestal het laatste, schrijven dus!
Sylvia
Ik herken je gedrevenheid! Mijn werkkamer ligt ook vol met briefjes ;)
Lekker genieten van schrijven dus! Daarin schuilt volgens mij een groot deel van het echte talent.
Marelle
Hoi Marelle,
het schrijven is voor mij nog steeds een terugkomen uit een heel diep dal waar ik in zat. Ik ben een hele tijd terug begonnen met een cursus om me beter te leren verwoorden. Dat begint zijn vruchten af te werpen, heb ik het gevoel. Zo nu en dan doe ik mee aan een schrijfwedstrijd. Dat vind ik ook heel leuk om te doen, maar het komt nog niet helemaal uit mezelf. Ik zal meer moeten gaan schrijven, denk ik. Iedere dag een uurtje of zo om het minder als een opgave maar meer als een plezier te gaan zien.:-)
Warme groet,
Mieke
Hallo Mieke, Wat goed van je! Ik denk dat veel mensen dat herkennen: dingen van je af schrijven. Misschien goed om eens een inspiratieoefening te doen, voordat je daadwerkelijk start met het schrijfwerk. Dat kan helpen om in de juiste mindset te komen, waardoor je ‘prettiger’ schrijft. Veel succes! En vooral dus plezier bij het schrijven ;)
Marelle
Worstelt niet iedereen die schrijft met deze vraag? Ik wel.
De eerste keer publiceren op internet, nu alweer een paar jaar geleden, was doodeng. Ik wil dat wat ik schrijf leuk gevonden wordt.
IJdelheid? Wellicht. Zonder dat trekje ga je niet publiceren denk ik.
Inmiddels werk ik aan mijn eerste boek. Soms drijft het me tot wanhoop maar voor het grootste deel vind ik het vooral erg leuk om te doen; ik moet elke dag schrijven. Dat is iets wat binnen in me zit.
Van het schrijfproces doe ik verslag op m00rdwijf.blogspot.nl
Of er talent aanwezig is? Ik zal er altijd aan twijfelen en laat het maar aan mijn lezers over.
Groet
Hallo Moordwijf
Ik denk dat heel veel mensen met deze vraag worstelen, daarom vond ik het belangrijk om erover te schrijven. En plezier in schrijven is denk niet alleen belángrijk, maar dat is ook het gevoel dat uit je tekst zal blijken. De twijfel stopt denk ik nooit, het plezier hopelijk ook niet ;)
groet, Marelle
Ach, hoe vaak twijfel ik niet aan mijn schrijfkwaliteiten? Ik denk dat ik met ‘dagelijks’ redelijk in de buurt kom… Het is niet dat ik mezelf een slechte schrijver vind, maar ben ik wel goed genoeg? Mag ik mezelf wel een goede schrijver noemen?
Juist om van die twijfel af te komen, ben ik mijn teksten gaan delen. In eigen blogs, als gastblogger en met korte verhalen. Resultaat? Ik schrijf steeds vaker (zeg: dagelijks), heb er nóg meer plezier in dan vroeger en krijg vleugeltjes van de lieve reacties, positieve feedback en aanmoedigingen om vooral door te schrijven. Tja, dat maakt het steeds makkelijker om te geloven dat er ergens in mij inderdaad een goede schrijver schuilt.